Nostalgia V

Miliony twarzy między wierszami spotykam na moment co dnia czasem marzenia opiszę strofami życie to tylko jeszcze jedna gra Brak nawet uśmiechu był dla mnie ukojeniem ubrany w wersy jako białe skrzydła na koniec polecę ze wspomnieniem czasu nie liczę bowiem już pordzewiały liczydła Dobre myśli umarły na śmietniku niepamięci mój głos przepadł w rozpaczy krzyku miliony twarzy a pośród nich święci zawsze ich rozpoznam po delikatnym dotyku Rany oczyszczone dlaczego tak wolno się goją sam jak ten pająk co meszki łapie wodzę dziś palcem po Losu mapie a mogłaś być przecież na zawsze Muzą moją wolna jak ptak leć sobie teraz gdzie tylko chcesz nie omotam serca choć sam pajęczyną czuję się w słońcu lub gdy pada deszcz pozostaniesz tylko w snach nie moja dziewczyno