W zadumie...

To nie koniec świata jak z obrazu malarza jeszcze to się dzieje i owo jeszcze się zdarza uwiecznię skołatane myśli na papierze jeszcze raz zaufam jeszcze raz zawierzę (…) Tak daleko mam do ostatniego celu o milczące kamienie zdzieram buty niedaleko grają mi znajome nuty dziękuję za płytę dobry przyjacielu za oknem widzę drzewa obnażone ale przecież one nie umarły odżyją na wiosnę i będą zielone tylko nikt do tej pory nie wie dlaczego głowa coraz bardziej siwa gdy liście nowe rodzą się na drzewie przez całe lata zegar tak samo tyka konsekwentnie i powoli świat znika choć serce jeszcze się z piersi nie zrywa na dworze króla śmieją się trefniś i karły a mnie ten śmiech już tak nie bawi i te pochody dumnych z siebie pawi w tych samych barwach na ogonie dzisiaj znów daleko jestem myślami widzę poezję nie tylko między wierszami bo pierwsza w kontaktach w smartfonie Muzo łaskawa nie tylko z imienia a wszystkie imiona muz są piękne słowa składam w ciszy milczenia z twardą skorupą co dzień mięknę mam teraz więcej w sobie siły lecz charakteru i hartu ducha Muzo moja też masz moc choć jesteś tak krucha kwiaty całą noc wodę życia piły dla kogo ty dobrze wiesz…