Na polanowym wzgórzu

Złota Darń Na polanowym wzgórzu Otoczona słodką tajemnicą O której wszyscy wiedzą A nikt nie chce mówić... Złota darń Na polanowym wzgórzu Marzenie ściętej głowy... I jakby snop słonecznego światła Spływa z nieba Wydawałoby się, że Nigdy nie ma końca. I poszedłem bliżej... Już niezłota darń Na polanowym wzgórzu. I czasem dobrze Kiedy tajemnica pozostaje jednak tajemnicą.