na wszelki upadek

zdjęłam skrzydła i aureolę nie są mi potrzebne od pewnego czasu cuda się nie zdarzają jezioro dobrze nie zamarzło popękane lustro wywróżyło siedem kroków w dół dno rozchyliło ramiona wierzby miały zapłakać dały słowo puściły je na wiatr nikomu nie można ufać kiedy umiera ostatnia