Po sztormie

Podarty żagiel i maszt złamany Cicha muzyka płynących fal Szuranie statku o zimny kamień I wodorostów leciutki tan Skrzypnie deska do steru na górze O stratach które wszyscy ponieśli O tym, że burty uległy wichurze I, że kapitana na noszach nieśli Wiatr podsłuchał cichą rozmowę Rannych żołnierzy splecionych razem I tak zdziwiony podrapał się w głowę Jak też przeżyli spotkanie z głazem Na to pytanie dało odpowiedź Spokojne morze oparte o brzeg Pomimo sztormu co szalał najsrożej Znalazł on litość w ostatni wiek I gdy już miały polecieć drzazgi Gdy cała siła uderzyć chciała Wtedy się przecknął sztorm nierozważny I część załogi tak ocalała