Tam pójdę

Gdzie widział ktoś swój życia świt I kąpał się raz w blasku burzy Tam ja nie pójdę sama śnić By błąd czyjś jako swój powtórzyć Gdzie znalazł ktoś zamknięty świat Bez klucza by go wraz otworzyć Tam ja nie pójdę, szkoda strat Ja wolę wiersz ten tu ułożyć Gdzie spadał śnieg i łzy złociste Na szczęście i ku chwale Boga Ja tam nie pójdę, wolę istnieć Rozstawać mi się z sobą szkoda A pójdę gdzie nie było człeka Nie było wiatru, ziemi , słońca Gdzie sen realiów nie powleka By tam doczekać mego końca