inny

nigdy bym nie pomyślał że twoje oczy będą mnie budzić czujne w ciemności nocy nigdy bym nie pomyślał że twoja dłoń nakrywać będzie do obiadu ten poszarzały stół w kącie pokoju że ten chłodny wschód pośrodku zielonej pustki z tobą będę oglądał nie pomyślałbym że tak lgnę do twojego ramienia choć w głowie cię nie miałem przez pół życia choć nie myślałem o tobie jak o końcu świata i świata początku skąd moja złość gdy cię nie ma zbielałe pięści i moc tęsknoty która zalewa gardło nigdy bym nie pomyślał że będę płakał do twoich zdjęć że będę nosił je w portfelu jak ochronę przed złem tego miasta i jesteś tym wszystkim czego nie miałem czego nigdy nie usłyszałem wpasowana w krzywe kontury mojego ramienia w krzywą wiarę nie-myślenia