[. Szwem pod sukienką po taborecie się wierci .]

patrzę jej w oczy patrzę w te oczy przyszyte sprośne oczęta dziurawe szmaty lalki z szarych łat oderwanych pamięci co szwem pod sukienką po taborecie się wierci niewymawialnymi dla ofiary w lęk przed ciemnością rytuałami zaklęto świetlaną przyszłość tam kiedyś pogrzebano w poznawanych ścianach tą prześmiewczą wrogą obecność ona chodzi dookoła mnie i dźga patykiem nie zabronię jej grać igrać bawić tu ganiać przezywać mnie śmiać