Czwarta

ta godzina nad ranem naga oblepiona potem zwinięte żagle prześcieradeł palce pełzną po brzegu snów szarpiąc resztki koszmaru ta godzina kiedy samotność zaciska pętle na szyi nocy a skazaniec modli się i łyka ostatnie wyrzuty sumienia ta godzina kiedy armia myśli atakuje zaskoczoną psychikę prowadząc legiony problemów z okopów poświadomości ta godzina kiedy nie ma cię przy mnie od trzeciej trzydzieści