Jazz

unosi się w barowym dymie nad gwarem głosów gromadząc pod rzęsami rozmarzenie rozsiada jak u siebie palcem przy palcu kokietując naciskane powietrze dla niego przemieniam się w naczynie po którym tak pięknie przelewa vibrato z tęsknoty za cygaretką swingiem za małym grzechem dźwięczne wschody czarno białe zachody klawiszy przynoszą melancholię uciekając przed figlami smyczka na kontra basów przestrzeniach nie tylko w czerwonej dzielnicy sprzedaje się miłość do rozwiązłej melodii