Deszcz

Deszcz spada niespokojnymi kroplami, Zimne i takie spokojne, Ludzie uciekają przed deszczem, Jak przed jakimś przekleństwem, Jakby trudno byłoby się zatrzymać z obowiązkami,życiem, Niczym zegar.. A to takie trudne położyć się na mokrej trawie? Pobrudzić nowe pachnące ubrania? A przecież to takie przyjemne... Deszczu ty co odczułeś cierpienie ludzkie, Twe krople poczuły krew przelaną, Te które widziały te chwile najstraszniejsze i te najpiękniejsze.. Nieśmiertelny i śmiertelny bożku, Który znikasz i wracasz... Znasz wszystkie mądrości świata, A nawet wiesz kto cię stworzył, A milczysz ciągle... Czuły opiekunie, Nie chcielibyście wejść w jego zimne czułe ramiona? Z najbardziej ukochaną sobie osobą, Całować się w deszczu ot tak.. Gdzie wasze rozgrzane usta zalewają zimne kropelki, Ciche mruczenie kochanków zagłuszone grzmotami, Błyski zakrywające te najpiękniejsze sceny, A potem spojrzeć na to wszystko.. Jak po deszczu przychodzi tęcza.. Czas się dłuży wszystko dobrze...nam jest dobrze... Bo jesteśmy razem..i przyjaciel który jeszcze do nas wróci.