Przejdź do treści

jestem jak grób

O śmierci
jestem jak grób, życia brak wypełnia mnie śmierć lecz nie jestem sam ona ze mną jest jest stara choć młodość zna końcem zwalcza stary czas, wiecznością maluje świat używając tylko dwóch barw głębi czerń i ciekawości biel wart nie ma mury runęły miasto śni mój sen śmierć króli w odbiciu ostrza widzę mord rzeź spływa po ostrzu marzenia stosy płonących żyć oczekiwaniem mym na święty dzień bólu krzyk pieśnią martwych serc
48 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

5 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie