R.Sobolewski

opuszczony świat z utęsknieniem nawołuje a my tak ułomni, nie umiemy kochać brak pięknych słów tylko las z ciętych głów nadszedł moment by pożegnać czas odwiedzić zapomniane by odnaleźć ją skrzydło bramy już się otwarło a z...

Pomiędzy życiem a śmiercią bitwa tylko jeden wyjdzie cało Potem ruszy w nieznane szlakiem przyozdobionym cierniom _ Lecz przez zamknięte oczy widzi Świat inny niż ten w którym jest Pragnie go i snuje plan jak Wejść i wykraść g...

Płynę w nieznane by poznać to co wzywa mnie Z oczu łzy już nadszedł czas pożegnać się bliskość oddala się a dal przybliża Lecz nie smutno mi bo wiem żeś tyś jest perłą wierności i będziesz czekać na me przybycie Wiem ,Świtu nie...

Wyjdź ze snu spełnij się dźwiękiem łamanego serca nawołuje Porwij mnie do twego snu bo jak dziecię bez matki drżę Gdy spojrzeniem swym uraczysz mnie narodzę się ponownie przy boku twym Gotów jestem poświęcić się by pragnienie u...

trzy kroki w dół dolina będzie piękna czerwień nocy kata zwoła cień ostrza słońce w pół tnie dzwon uderzy trzy razy benk benk benk tempo marszu zostało nadane tak maso czas iść otulić czule spowiedź złożyć odsłuc...

widzisz palce swe na krawędzi skał głębia woła a czerń usypia oczy twe daj się porwać zanurz się w niej poznaj czar który przedłuża smak on istnieje tylko w niej spójrz w dół oddaj się skosztuj go we mnie tylko popiół spalo...

Duch Tańczy przy ogniu śpiewem budzi dzikie sny Wiatr wieje nadając pieśni rytm Pragnienie chce zatańczyć z nią przy świetle gwiazd lecz Wilki strzegą starożytnych prawd w oczach ich zawzięcia żar A w sercu i w głębi duszy, b...

Gdzieś tam ja ty my Niebo pod nami niczym boski sen Lecz kochamy nie tylko to co w nas Sen szamana hipnotyczny czar Urzeczywistnia sny uchyla drzwi Do światów obcych tak odległych nam Niecierpliwy spragniony podróży ucieka...

Jest tam ktoś? Nawołuje łagodny głos ,oczekujący na odpowiedz Chęć poznania jej jest kusząca trwa od momentu gdy ujrzałem ją po raz pierwszy Znajdowała się blisko mnie wraz z nią towarzyszył jej chłód taki sam jak poranny wiat...

jestem jak grób, życia brak wypełnia mnie śmierć lecz nie jestem sam ona ze mną jest jest stara choć młodość zna końcem zwalcza stary czas, wiecznością maluje świat używając tylko dwóch barw głębi czerń i ciekawości biel...