Harakiri po polsku

Większość w naszym społeczeństwie Jest produktem socjalizmu Który nie był nadzwyczajny Lecz nie budził demonizmu Władza była w jednym ręku Winne te partyjne głupy Ludziom żyło się bezpiecznie Główny problemem to zakupy Dzieci były też na topie Szkoła, ferie i kolonie Każdy dziecko swe wysyłał Biedny, średni ten w koronie I w rodzinach było lepiej Ludzie żyli wespół z sobą Teraz gdy odwiedzić pragną Dzwonić muszą, przyjść nie mogą Więc zastanów się z rozwagą Czemuż łatwo poszła zamiana Władza przecież wciąż ta sama Tylko większa u nich kasa Wtenczas człowiek myślał Teraz konsumuje Wtedy był bezpieczny Teraz wegetuje Demokracja, kapitalizm Wyrwą z ludzi mądrość, duszę Tam gdzie rządzi durna większość Mądry wnet nawieje kłusem Lecz najbardziej jest komiczna Robotników polskich duma Którzy chełpią się gdzie mogą Że do grobu dali nura Sztuka jest to niebywała By ofiarę tak omamić Aby harakiri czyniąc W szczęściu i dumie mogła się pławić