autobiografia uczuć

Zawsze chciałam być przyjaciółką Twoją, życia towarzyszką, poświęcać siebie całą o każdej porze nocy i dnia Wiem,że zraniłam i czujesz do mnie żal, lecz uwierz, że nie to było moim celem Zamykając oczy ujrzałam Twoją śmierć i od razu zrozumiałąm, że tak nie może być Nie mogłam pozwolić, by do tego doszło, poświęcając siebie za Twoje istnienie... Odetchnęłam z ulgą wiedząc,że jesteś cały i zdrowy, a Twoi bliscy nie pogrążyli się w rozpaczy... Myśląc o Tobie, nawet podłoga była mi miękksza, gdy przyszło mi na niej spać, niosąc nowe życie pod sercem Karmiłam się złudzeniami, poiłam marzeniami, a płomień,który w sobie mam kiedy zimno czułam, czule tulił mnie i grzał Z tęsknoty odchodziłam nieraz od zmysłów, radując się samym wspomnieniem o Tobie, że jesteś,żyjesz dzielisz spokojnie czas z rodziną i przyjaciółmi... Zawsze byłam i jestem całkiem sama i przez wszystkich niekochana, bo bez Ciebie po prostu jestem martwa... Życzę Ci,miły mój takich przyjaźni, miłości i szczęścia, jakie zawsze pragnęłam ofiarować, lecz byłeś taki niedostępny (tak jak teraz) Cóż począć, kiedy próżne me starania, przecież masz wszystko, po co więc ktoś taki jak ja? Jedno wielkie zero, nic nie znaczące, przyczyna wszelkich kłopotów.... Pamiętaj,że zawsze kochałam i tylko Tobie poświęcać siebie zawsze chciałam...