Przejdź do treści

kwiaty i ciernie

Od siebie
nicość pełna chaosu pogrążona w bólu i łzach, w jakimś szarym zakamarku rośnie miłosny kwiat, a dla mnie może jakiś cierń któż to wie... okala skronie,kaleczy złączona dłonie, ale to nic,gdyż wiem, że to Ty,a wtedy przestaje boleć wszystko i pozostaje tylko cisza otulona ciepłem serc bijących niczym zegar na tarczy okrutnego losu...
56 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

24 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie