Nie bój się strachu

Starson

28.01.2013 • O życiu

przewidziałem upadek długopisu ten i setki poprzednich mogę przewidzieć kolejne albowiem sam narodziłem się upadły upuszczona szklanka także upadnie uderzając o ziemię stłucze się taka to ciąży na niej klątwa przewidywalności przewidziałem niejedną śmierć przewidziałem niejeden wiersz przewidziałem dzień i noc przewidziałem płacz i śmiech nie przewidziałem ciebie i nie przewidzę możesz odnaleźć koniec tęczy lub upaść wprost do nieba możesz uczyć mnie nie umiejąc możesz mówić do mnie spojrzeniem możesz uczynić mnie nieśmiertelnym możesz mnie zabić za to cię kocham

3 2

85 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 13 lat temu

akurat hi hi hi

Smok 13 lat temu

Nawoływałbym choć trochę do uwydatnienia feminizmu: wiersz nabrałby rumieńców – gdyby płeć podmiotu lirycznego była zgodna z płcią Autorki. Z tą ludzką upadłością, to zdania bywają podzielone. Moim skromnym zdaniem, co niektórzy manipulatorzy starali się zaszczepić zachodniej populacji taki pogląd, jak wiele innych (ściśle dla władzy i ustalenia podziału kto ma być pariasem). Tak więc raczej bym się tym nie przejmował i poszukiwał jaśniejszych stron swojej natury, jako znamienia rodu. Z czasem wzrasta samoocena, poczucie wartości i szacunek dla samego siebie, a wtedy już nie tak łatwo powalić nas byle podmuchem miłosnego wiatru. Pozdrawiam