Nim wynajdziemy coś lepszego od myśli

wiem że ukazać wyobraźnię to jak zrzucić zbroję nawet nie zdajemy sobie sprawy jak wielu ludzi ma w szufladzie kaftan z poezji poeci jak dzieci chętnie z tych wszystkich kartek zbudowaliby twierdzę namiot na środku pokoju czasem strach pomyśleć co działoby się w tym namiocie dziś uzewnętrzniliśmy piękno lecz wczoraj wczoraj było inaczej wtedy piękno było piękne bo ukryte globalizacja niszczy poezję dlatego proszę bądźmy zacofani choć trochę ten wiersz stanie się wierszem dopiero gdy ci go pokażę chodź ze mną artystko chodź ze mną jesteśmy młodzi do końca życia wznieśmy się nad ziemię skoro potrafimy i uderzając lekko w struny stwórzmy opowieść nim ta przeminie