Koszmar rzeczywistości

słońce ogrzewa mi twarz mrok zachodzi mi na oczy naglę pomiędzy znajduję się gdzieś w środku mojej niemocy w nicości w świecie bez życia i nadziei mam wybrać stamtąd jedną z dróg gdzie słońce symbolizuje jasność a w mroku podąża zły duch znów chcę się obudzić otworzyć oczy z nicości bo nie wiem którą wybrać chcę z dróg budzę się w własnym pokoju koszmar odszedł i chce by nie wrócił lecz uświadamiam sobie to że sen mnie czegoś nauczył choć skończył się z końcem złej nocy i nie męczył mnie długi czas to wybrać i tak znów muszę tą drogę którą chcę gnać