Przejdź do treści

Promyk na niebie

Tęsknota
Istnieje gdzieś na górze gwiazda Dostrzega blask w Twoim oku Widzi obłąkany taniec Twojej wyobraźni Czuje Twój zapach słodki jak sam bez I chodź maluje smutek na twarzy To upaść nie pozwoli A ostatni poemat wygłoszony Nie jest ostatnim usłyszanym Póki gwazdy blask nie zgaśnie.
118 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Enigmatyczna 7 lat temu
Niech poematy rozbrzmiewają wraz z szalejącym wiatrem, by słyszane były jeszcze długo po tym, gdy ucichnie ostatni szelest liści, którymi kołysał. I niech blask gwiazdy nigdy nie zniknie, bo wznosi moje serce ponad chmury.
3 online · Bieta, ibis49

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie