Wiosna

Znowu coś świergocze i w kącie pulsuje Brokat się rozsypał małpek nam brakuje Tak jak one chcemy skakać w górę w dół Pod sufitem lewitować wkradać się pod stół Jeśli coś nam nie wychodzi chcemy zniknąć Koziołka też może należy gdzieś fiknąć I już nie przejmować się chmurami nad łąką Rozsypaną kiedyś wypasioną stonką Grawitacja cicho syczy pod stopami Wujek ciocia z dziećmi robią origami Zapomnieli już o wszystkim są znowu u siebie Tylko zaćmienie to przyszło na jaśniutkim niebie W pewnym miejscu na zakręcie to wszystko się działo Kiedy drwal poszedł do lasu chleba było mało Tylko pani wiosna smutna jakaś była Prosto szła przez swoje życie i nagle skręciła