zasypiam

w miłorzębie kości stygną krwią obrosły ilekroć patrzę na stygnące dłonie zniżam się do skoku chcąc chwycić koronę czasami myślę że jestem jak dawniej młoda zwinna zwiewna ale kiedy zasnę oddycham dniem wczorajszym tylko nie jestem już landrynką ale starą szpilką ręce zardzewiałe nogi w pół wygięte zaparzyłam na brzuch kilka liści mięty oczy wybałuszam patrzę się co w dali do mnie zasuwają karzełki ospali tylko człapią boso jakby przestraszeni wyglądają dziwnie w tej chorej zieleni nie umiem już myśleć jestem zamulona zrobię tu przecinek bo spadła korona