Było nas trzech, w każdym z nas inna krew. George był specjalistą od karate, Paul obsługiwał patyk, a Jean- Pierre dobrze klął. To miał być pogrom. Niestety Żydów w okolicy nie było. To znaczy był jeden, co mieszkał pod szóstką, ale niestety fizycznie górował nad każdym z nas, a potrzebowaliśmy ofiary łatwej. Najlepiej jakiegoś dziecka żydowskiego, gąsienicy ledwo. Niestety gąsienic też nie było nigdzie. Umyśliliśmy, że zamiast tego załatwimy jakiegoś przyjaciela Żydów i tutaj gama dostępnych możliwości rozwinęła się niczym kurwi wachlarz. Najbardziej podpadł nam Patrick, który miał dużo zabawek, bo jego ojciec był na delegacji. Takiej już na zawsze.
65 odsłon
