Mój przyjaciel

Ruda sierść , lecz nie daj się zwieść. Wredny czasem Kajtek bywa, bez powodu nie atakuję. Ciągle żywy , w ruchu biega. Gada do człowieka , a że innym językiem włada to czasem nie rozumiem co gada. Wita mnie przyjaźnie , gdy tylko drzwiami ruszę czasem naprawdę odgonić go muszę , z radości pazurem drapie a potem na zgodę łapę daję. Na spacerze motyle gania. I wpada w trawę jak łania. A gdy jest czegoś ciekawy na dwóch łapkach staję. Tyle razy mu powtarzam żeby salta już nie robił , a ten swoje. Ten pies to akrobata. Lecz on wszytko powie, pocieszy i poliże ranę gdy jest na kolanie. Jak dziecko się tuli. Czułość daję. Taki to właśnie ten czworonóg mój. Za nic w świecie nie zamienię , bo to moje pocieszenie. Mój przyjaciel , mój kolega a że rudy to nic złego. Czy zna ktoś psa przystojniejszego ?