Naturalnie

Wśród źdźbła trawy , świeżo ciętej rosła pokrzywa. Gdy ktoś się zbliżył , od razu parzyła . Zdrowotnie to robiła , chodź  ciału ból sprawiła. Nie będąc miłą. Któregoś dnia zgniła. I jak tu stoję z grabiami , żal mi pokrzywki się zrobiło. Czemu jej żywot paskudnie skończony. Zerwać jej nie miał kto. Bo i po co. Kiedyś babki pokrzywę rwały i z tego robiły napary. A jakże magiczne właściwości dawały. Teraz to w sklepie na półce gotowe. Kremy i różne takie emulsję. A dłonie bez pęcherzy , szkód brak w odzieży. Naturalne wszystko było , a w chemię się zmieniło. Co za czasy nastały , ulotki promujące bo niby składniki nie szkodzą , tylko kupować. A ja chcę dalej zrywać i na łące przebywać. Nie stać w kolejce , złapać czyste powietrze. I oparzyć co jakiś czas , samoczynnie zrywając chwast.