Wyobraź sobie. Masz taki stół,
A na nim kadry Twojego życia.
Co tylko chcesz, byś zmienić mógł
W ciemnego pokoju ukryciu.
Jest jedna rzecz i o niej pamiętaj,
Zastanów się nad końcowym efektem,
Bo kiedy już pokój raz opuścisz
Nie wrócisz tu. Nigdy więcej.
Więc taśmę ciąłbyś, raz po raz,
Usuwał co słabsze fragmenty.
I w parę tylko godzin masz
Film idealnie obcięty.
A gdybym Ci rzekł- Posiadłem klucz
Do drzwi takiego pokoju,
Do czego byłbyś zdolny dojść,
By życie ułożyć w spokoju.
Co tylko chcesz, zmienić byś mógł
W ciemnego pokoju ukryciu.
Wyobraź sobie- masz taki stół
I kadry swojego życia.
67 odsłon
