wróćże czasie odległy
gdy na kolanie
leczyłem twoje smutki skarbie
gdy wielkie słowa niczym były
przy tysiącach kosmyków
przegarnianych na pocieszenie łez
a dziś w rozżalonej ciszy
tylko nasze serca ponure
tańczą nasz pierwszy taniec
a my szczęśliwi
na wypłowiałym obrazie
87 odsłon