Studnia pamięci

pochyliły się plecy ze smutku lampki mrugają wcale nie z radości nie ma napisu dla kogo tyle lat a jakbyśmy wczoraj jechali z Żywca do Danielki i dziecko nam się trafiło od obcych a może niekoniecznie ogórek ogórek na niego wołają a to Jelcz zwykły tylko ogórek kto ma rację komu potrzebne takie wspomnienia gdy pewnego dnia rozłożysz starocie bez targu na podłodze życia chcę chcę wybierz mnie jestem studnią bez dna tam pamięć nigdy nie znika