ostatni

nie marnować czasu jak liść niechętny zimnym chodnikom by ulec pieszczocie wiatru ostatniej w doskonałości lotu nie słyszeć krzyku że to już koniec a zapach deszczem strojnej alei trzeba marzyć lepiej i w szczyty wrastać nadzieją rozumieć co kochać by z liśćmi nie spadać jesienią