Nie można inaczej

Jesteś taka,że nie potrafię inaczej... Muszę w końcu się pogodzić z niewolą Jesteś dla mnie jak totalny zamęt Jesteś pierwszą i jedyną miłością Czuję jedynie bezsilność wobec prawdy Nie ma jej więcej niż w moim bólu Odpowiedzialność wżera się w barki Jesteś decyzją ,którą poniosę do zgonu Mogę uciekać i błądzić udając szczęście Być gdzieś daleko, odepchnąć Ciebie Ty jak druga dusza ujarzmiasz mą głębie Nie uciekne od czegoś co jest wszędzie Jestem taki, że nie potrafię inaczej... Bo cokolwiek nie robię rozrywa mnie Pytasz czy da się tak ciągnąć to stale Odpowiadam ,że nie wiem,ale wiem ,że chce