moje powroty

wczoraj miałam dziewiętnaście lat i ty miałeś młodość . czekałeś na peronie a ja przyjechałam znikąd mieliśmy razem odnaleźć naszą drogę na każdą porę roku. powiedziałeś-będziesz wiosną moją wschodzącą nadzieją latem dojrzałym kłosem spadającym kasztanem jesienią. a zimą otoczę twoją transparentność kocem moich ramion i wkroczę po raz kolejny tam gdzie nie było poza mną nikogo. powróciłam na stację po latach stoję samotnie na peronie.