Doskonale sprzeczni

My czasoprzestrzenni prawie nieskończenie dystansu i czasu wciąż głodni szalenie kochać nienawidzić myśleć nie ma komu zda się bardziej ludzkie dla rodzaju homo mimo że kręgowce brak nam kręgosłupa nasze ideały zmienia forsy kupa nie samotne wyspy nie da się zaprzeczyć co nasze przed światem trzeba zabezpieczyć strzeżemy zazdrośnie wolności przyznanych zazdrością niszczymy wolność ukochanych choć na pozór słabi i tak śmiesznie mali wbrew wielu sprzecznościom niemal doskonali