Hibernacja

doktorek

23.09.2012 • Melancholia

Razem z tobą zaszło Słońce na moim niebie powoli jak miód z beczki płyną chwile bez znaczenia może tu się zatrzymam może pójdę dalej posiałem gdzieś emocje może wzejdą jak kwiaty ku Słońcu albo nigdy nie ujrzą nieba czy je kiedyś odnajdę i złożę na nowym ołtarzu dziś pogrążam się w mroku w sen zapadam zimowy w odrętwieniu letargu serce mocno spowolnię niech zapomni tęsknoty i zasklepią się rany niech od bicia odpocznie sił koniecznych nabierze na przyszłe Słońc wschody

7 6

66 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

mkc47 14 lat temu

wywal i zachody :)

doktorek 14 lat temu

Wywalę. Masz rację. :-)

copelza 14 lat temu

pewien miś o małym rozumku byłby zachwycony chwilami bez znaczenia płynącymi jak miód z beczki:)))

doktorek 14 lat temu

Tak cop! To właśnie z misiem w tle.

gizela1 14 lat temu

z misiem lubię

JKZ007 13 lat temu

trochę Ci to poprawię, a co tam:) i może lepiej będzie brzmieć - może zatrzymam się, a może pójdę dalej, posiałem emocje (wywal gdzieś); dalej ... zapadam w zimowy sen; w odrętwieniu mocno spowolnię serce , zapomni tęsknoty i zasklepi rany. niech od bicia odpocznie - jest niestety bardzo nieporadne. Napisałbym ...odpocznie , nabierze koniecznych sił na przyszłe wschody nowych słońc. Słońce niepotrzebnie z dużej , to żaden wyróżnik, a i tak wiadomo,że nie o słońce Ci chodzi:) Pozdrawiam.