Niewypowiedziane

Nie zawrzesz prawdy w tysiącu słów gdy dziesięć nie wystarczy od paplaniny mądrych głów głos serca więcej znaczy choć nienazwane budzi lęk nie wszystko imię musi mieć i w tym problemów często sęk że ponazywać wszystko chcesz tak pąki uczuć zrywasz wciąż wartkim potokiem zbędnych słów i jak plujący jadem wąż zatruwasz wszystko u źródła już bo jak paproci cudny kwiat rozkwita skryty w nocy mroku tak delikatnie wchodzi w świat nowe uczucie krok po kroku z razu płochliwe jest jak ptak co przysiadł na gałęzi spłoszyć je może byle wiatr nie stworzą serca więzi