Przepraszam

Rzuciłem w Was słowem jak ciężkim kamieniem nie wstrzymałem pióra przed bliźnich ranieniem cel zaś miałem słuszny tak mi się zdawało choć nie znałem faktów i dowodów mało tych co Bogu ludziom służą cicho wiernie ich wysiłki pracę i serc miłosierdzie osądziłem szpetnie i na krzyż wydałem jednym głupim słowem w wątpliwość podałem powiedzieć przepraszam to ciągle za mało nie potrafię cofnąć tego co się stało bo dosięgnął kamień serca szczerozłote i mimo że czyste to okrył je błotem to co dziś jest cierniem i duszy zranieniem co boli i smuci napawa zmartwieniem mogę tylko wierzyć że w tym planie Bożym na szali zbawienia Bóg te ciernie złoży