Zatopiony

Utonąłem w twoich oczach i spocząłem na ich dnie nie wyciągniesz do mnie ramion to się dla mnie skończy źle żyć bez ciebie nie potrafię nie odbiję się od dna i na zawsze pogrążony już nie znajdę swego ja z głębi proszę podaj rękę pozwól wreszcie z kolan wstać za tę łaskę ci w podzięce cały świat swój zechcę dać i na zawsze cię otoczę swym ramieniem myślą swą już nie będziesz nigdy sama czekać co przyniesie los będę patrzył w twoje oczy i wycierał dłonią łzy wśród samotnych wcześniej światów wspólne będą nasze sny