Samo życie

Raz żaliła się sąsiadka, że jej mąż to ma coś z dziadka: nic nie robi tylko drzemie, pije ziółka, no i siemię... Nie zatańczy, nie zaśpiewa, mąż totalnie ją olewa. Wróci z pracy - zje obiadek, ciągle milczy jak ten dziadek. Potem piwa się ożłopie, pójdzie spać i już po chłopie... Nie przytuli, nie popieści, to się w głowie już nie mieści! Więc spytałam go przypadkiem - jak to jest z tym jego dziadkiem? Sąsiadeczko ma kochana - nas to łączy tylko ściana... A dziadulek to niestety zszedł na zawał już przed laty. Czemu pytam go o dziadka? Wszak z sasiadem by sąsiadka... Może pójdę z nim na "balet" ? A ja na to: wcale, wcale! (Dzis nie mogę bo mąż w domu... Lecz nie mówiąc nic nikomu - jeśli prośbę swą ponowi - to się poddam urokowi...) Ta od razu - siup do łóżka? Nie, nie! - mówiła mamuśka. Lubię balet ja w operze, a do łóżka to się bierze nie na balet lecz rypanie! O to chodzi drogi panie... Bo mój mąż to ma coś z dziadka: rano wstanie - to herbatka, papierosek i ciasteczko, nie pogardzi cukiereczkiem. Na to sąsiad: A to heca! Moja na mnie też narzeka! A więc wierzcie drogie panie. Ja od dawna mam to w planie... Niechaj żadna nie narzeka, swego kocha, czas ucieka i nic więcej się nie zdarzy... Czas opuścić sferę marzeń! Każdy facet drogie moje, choć spogląda na dziewoje, zwykle do dom na czas wraca - tu w marzeniach się zatraca i cierpliwie na znak czeka - (może ona być z daleka) byle tylko znak mu dała, poflirtować z nim zechciała... A jak jeszczego zaprosi... ? Oj! Energia go roznosi! Nie narzekaj, że masz dziedka, lecz pogadaj ty z sąsiadką - niech się swego chłopa trzyma, a co twoje - dla niej nie ma! Choćby prosił i się żalił: on niewinny, dom ocalił, obiad robił - no bo umie. Żona jego nie rozumie! Brak mu pieszczot i czułości... Ona chora z oziębłości! Gdybyś tylko ty zechciała - On by wszystko, on by zaraz...! I wyobraź sobie miła, gdybyś tylko się zgodziła, żona męża by straciła. A że i ty żoną jesteś - ufaj swemu, nie niewieście! Dobra rada co nie sczeźnie: Suka nie da - pies nie weźmie!