błędne koło maślanego

jeszcze się nic nie stało a już nasz żagiel w dni skazane na zaprzestanie łopoce nieodebranym telefonem w środku nocy aż się wywracam na drugą stroną spływam ścianami na tej samej częstotliwości już tylko radio niedostrojone dawno temu a przecież miało być tak pięknie jeszcze nic się nie stało a już tak wyraźnie czarno na białym poranna kawa z fusów samotność we dwoje tak na wszelki wypadek odbarwiona w poprzek perspektyw oddech spójrz przez okno to tylko kolejna pora roku miarowy tak będzie lepiej właściwą chwilą dobrowolnie odda błękitne niebo jeszcze nic