dotykając barw motyla

na łące zielonej od ukojeń pasę oczy pięknem chwili stoisz tak lekko pachniesz kobietą a ja uczę się ciebie na pamięć wiatr w polu jakby trochę z boku buszuje w kłosach na krawędzi marzeń po drugiej stronie ciszy świat o drżących dłoniach oddycha coraz szybciej a ja ucząc się ciebie na pamięć kiedy mówisz spojrzeniem bez słów między tobą a wierszem czuję się nagi