wilgotna
w zakrętach niepewności
już pora
na pierwszy raz między nami
by zgubić się budując przystań
na tyle na ile zapragniesz
zalej mnie sobą
51 odsłon
Komentarze (1)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
Jeden z tych wierszy, które czuje się po przeczytaniu.