nasze szczęście nie umiera w codzienności

aromatem bez pożegnań parzysz kawę jak co rano a ja znowu zgotowałem ci karę mruczę przy goleniu i nie wiem co na to słowiki ale wiem że nadal sobie z tym radzisz że nie przeminął czas choć przecież pierwsze mruczenie rozległo się tak dawno