Przejdź do treści

pustka niedzielnego blatu

krzesła skrzypiące w pajęczyny utkane z pustki od kiedy dobro stało się złem choroba w naszym domu wyścig z czasem miłość w nienawiść przepoczwarza upływem pięknych wspomnień których brak doskwiera coraz bardziej i bardziej potem jeszcze dalej przeczuciem twarzy ubranych w maski nagie od uczuć dalekie od chleba nie potrafiące już nawet swoich ról grać po to by chociaż okruchy
85 odsłon

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 11 lat temu
czuć chłód kiedy zło zakrywa dobro,walcząc o mienie ktróre się zostawiło,po czasie wracąjc do Królestwa co pajęczyną zarosło
nie tak miejsce jak wspomnienie,lecz ze wspomnień z takiego Królestwa
też można Raj zbudować jak z chliwa mieć swój Pałac w:)
K
kaja-maja 11 lat temu
bo kiedy jedno zywi to posiłku brakuje a kiedy dwoje na przekór wszystkiemu to nie ta Stodoła która się pali tylko ta co z fundamentu
Dom postawi z takimi Pioruhronami że zło je nie dosięgnie
jak też w życiu niejeden ZORRO musi być w:)
K
kaja-maja 11 lat temu
bo jak puste są słowa to nie muszą być czyny w:)
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie