długi list do swiętej m

odchodzisz winnicami bioder tam gdzie realia gdy sen pozostał za ścianą spijam cię za kulisami kiedy nagość to tylko nocne deja vu prosto z naszego sadu wypijmy jeszcze raz w kielichu słodkich chwil choć na chwilę palcami twarzy dotykając wzajemności ust pętle pętelki twoje kolory w mojej głowie rozchylone tęczą ud ze smakiem lizane przesłania i zmysł powonienia zassany do granic pomiędzy po to tylko aby pachniało jutrem pełnym od wskrzeszeń nie usypiamy na czas szeregowe gwiazdy nie mają pojęcia że piszę wiersz w którym zamieszkasz przychodząc winnicami bioder na pokuszenie niespełnionych snów płatek róży nie chcę już więcej wełnianych skarpetek kolejnego swetra z reniferem pod choinkę podaruj mi siebie