tego nie podważysz w żadnym sądzie

bolesne ciernie kołem historii zatoczyłem w kilka wierszy nie można mnie nazwać szczęśliwym podskakując na jednej nodze nieba szukam pośrodku dnia zesłany na księżyc nocami noszę pistolet w kieszeni zwątpiłem w drzewa odkąd jesteś daleko ode mnie z zamkniętymi oczami nie widząc niczego pośród szumu uschłych liści kamienna twarz_ posiedzę jeszcze popatrzę pomyślę poszlocham za jeden grosz jak polny strach głodny ptaków odmówię ewangelię według mnie pomiędzy nadzieją a co u ciebie słychać nie pozostało już zbyt wiele kawałek DNA w naszych dzieciach