tylko ty a może jednak już po ptakach

zupełnie pozbawiona liści częstujesz ciszą na trzeciej stronie chorągiewki napisałaś jaką jesteś zmienną może dziwny ze mnie gość ale ufałem w to że blefujesz naśladując łopot skrzydeł obrączkowym zaćmieniem słońca wszystko się rozpadło szybciej niż domek z kart nie patrz tak tylko psujemy sobie oczy pełna wierszy o drganiu mgieł odeszłaś szybciej niż moje ciało i kości które pojawiły się w progu kiedy po trzaśnięciu drzwiami pozostawiłaś mi resztki echa teraz popatrz jak słodko śpią nasze dzieci i uwierz nie pójdziemy z tym do nieba kiedyś przestanę się dziwić pozostając niezmiennym na trzeciej stronie chorągiewki dopiszę czas zawsze daje odpowiedź