w podzięce

dostał serce a mi koniec ofiarowałaś zakrapiany łzami prosto z pojemności trzech ćwiartek jak ziemniaka na marny obiad obrałaś z tęsknot odbierając pocałunki miły być czerwone przykucnąłem za kulisami ciszą zgaduję plan dnia w poranne myśli o tobie popołudniem wciskam smutek strusiem w piasek by wieczorem znów wieszać wyblakłe obrazy na pustych ścianach nieprzespanych nocy wiem nikt nie jest doskonały znów świta w radio nieczysta piosenka rozważa dylematy o związkach idealnych jak mnie to wkurwia wzrok wlepiam w pustkę zapijany kawą pogubionych smaków patrzę w okno bez celu kolory mówią że wiosna a ptaki wyciągają ćwierki na gałęziach w wysokie C bez ciebie bóg jest miłością tylko gdzie mi do niego nie potrafię żonglować cudami nie nasze czasy w końcu prócz tego że skradłaś mi spokój nic się nie stało przecież zatańczymy kiedy zacznie padać przyjdź do mnie w burzę jednak czekam