Dusza

Powrotnie czerpie swój początek bielą ścieli wnęki studni nowa czysto kładzie usta pisać smak i barwę wspomnień Dodać skrzypcom oblicz cierpień by zagrały razem z nią przebita piórem krwawi przeklęcie wrażliwa Opadają powieki na świat nieznany jej sercem zasnąć albo stanąć chwiejnie stawiać bramy wokół siebie które przedrze świtem wiatr