Lata długie

Bogaty świat drzewa i kwiaty góry doliny Boży dar cztery pory roku które czarują zachęcają by żyć więc łapię tchem niczym ryba w wodzie płynność tchnień chociaż potykam raz za razem czasem bije szybciej kochania mało pragnie więcej może się znudzi kiedy zaboleje moja głowa ciężkim ołowiem dość nie kochać wcale tylko jak wyzwolić kiedy liczność lat długie mają swoją górę którą nie przeniosę na szczyt prowadzą uczucia moje kochasz cierp przeciwnie pustka w sercu żadne ramiona nie przyjmą x x x do tej samej szkoły chodzili ten sam rocznik ta sama klasa lecz dziewczyna szybciej dojrzewa czego nie rozumiał chłopak chciał pierwszy raz by stać się mężczyzną ona w oddali poniosło życie przypomniał sobie widząc jej zdjęcie w panoramicznym ekranie cali dwanaście wrzucił swoja fotkę może zobaczy nie chodzi o kochanie tylko przypomnienie że byli z jednej klasy może gdyby mrugnęła do niego jednym okiem wtedy by załapał nie tracąc czasu ruszając zegary z godziny zero innym torem a w wagonie życie x x x skarb nosisz w sobie który złotem w twojej głębi błyszczy coś ty za jedna serdeczna i miła więc myślę czy zasługuję dziękuję iż gasisz mroki żarówkę wkręcasz niech świeci patrząc z ziemi słońce nie ogromne gdyż lata świetlne dalece pomniejszają naszych też nie zmierzą kosmosem jesteśmy poświatą dla siebie wtedy nawet ślepiec zobaczy którymś zmysłem wyobrazi x x x wyobraźnia targa poświata ludzka ino Bóg wie o czym człowiek myśli czy wielki czy mały znacznie wyżej idealistą martwiąc Boga w zawrotnym tempie wszystkiego nie uchwyci świat spieszy nie chce być w tyle nie widzieć pleców bardzo ważne puki młody biegnie przed siebie maratończyk droga długa zatrzymać się na chwilę i znowu biegnie wykończy pewnie kiedy przed nim świtów tyle