Narcyz

ninf tyle żadnej nie chciał zadufany w sobie nie harce w głowie przeto urodziwy każda chciała upodobana w narcyzie echo cierpiała Nemezis zwabiwszy letniego dnia oskarżając o egoizm przywiodła do źródła spragniony pochyliwszy urodę swą zobaczył i odtąd w ów strumyk tak patrzył i patrzył własna uroda młodzieńca olśniła nie móc złapać twarzy niestety zabiła umarł z tęsknoty tam gdzie pochowano jego imieniem narcyz nazwano puścił korzenie gdzie ciało w przemianie kwiat wyrósł jesienią więdnąc