Bezbarwnie

Przeszłość była różowa wszystko tętniło życiem i wydaje się że zapach lip był latem oszałamiający a lemoniada orzeźwiała w te upalne dni sięgam w złote wspomnienia gdzie wspólna praca przynosiła nieziemską radość a pieśni roznosiły echem po zmierzchu te same cele i dążenia zataczały kręgi bezcenne były ludzkie więzy dziś świat zwariował na własnym punkcie powoli nikną wartości pozostają słodkie marzenia w zamkniętych walizkach bo gdzieś tam przy końcu drogi zaskoczyła nas śmierć dlatego selfie i ten sztuczny uśmiech na fejsie źle wygląda zerkając w lustro nadymane ego wzrosło ale pustka w sercu pozostała stale rosną podziały codzienna gonitwa za tym co ulotne próżność wyrwała czułość serca kręcimy się wokół siebie tak bez przerwy i mocno a życie upływa na lajkach i co z tego że pięknie śpiewa ptak że cudne wschody i zachody codziennie wyglądają inaczej kiedy my ludzie nosimy nos zwieszony na kwintę świat stanął na głowie a my stajemy na rzęsach aby dobrze wypaść w ludzkich oczach pokonujemy morza i oceany lecz nie potrafimy w sobie pokonać dumy aby być w szczerej relacji z drugim człowiekiem pogrzebane przyjaźnie muszą otrzymać nowe skrzydła dopiero wtedy powróci obrazek z tęsknych dni